Fikri Demirtaş

Malatyalı Ermenilerin Kadim Sofrası: Narlıkapı’da Miçink Buluşması Yazı: Fikri Demirtaş – Araştırmacı-Yazar / Emekli Öğretmen 11 Mart 2026 Çarşamba akşamı, İstanbul’un tarihî semtlerinden Narlıkapı’da bulunan Surp Hovhannes Ermeni Kilisesi’nin salonunda, Malatya’dan yükselen bir kültür ve vefa buluşmasına tanıklık ettim. Malatyalı Hayırsever Ermeniler Kültür ve Dayanışma Derneği’nin (MalatyaHAYDer) düzenlediği geleneksel Miçink sofrası, yalnızca bir yemek daveti değil;  Türk milletinin Ermenilerle binlerce yıllık komşuluk hukukunu ve aynı coğrafyada yoğrulmuş ortak hafızayı hatırlatan anlamlı bir buluşmaydı.   Dernek Başkanı Nubar Opan Derneğin yeni dönem Yönetim Kurulu Başkanı Nubar Opan ve yönetim kurulunun ev sahipliğinde gerçekleşen bu gece, kuruluşunun 15. yılını kutlayan MalatyaHAYDer’in kültürel mirasa olan bağlılığını da ortaya koyuyordu. İstanbul’un farklı semtlerinden gelen yaklaşık iki yüz davetli, aynı sofrada buluşarak Malatya’nın hatırala...

   ​Ruhun Şifası: Sürmeli  Gözlerin Bakışlarının baharıyla uyandığım o kutsal sabahtan beri, En ağır yarayı, bakışlarının oklarından aldım. Sürmeli gözlerin vurdu beni; Yüreğimin en savunmasız, en tenha menzilinden. Karanlıkta unutulmuş, susuz bir tohum gibiydi kalbim; Sen geldin, o kömür karası bakışlarınla Kurak gönül toprağıma düşen en bereketli cemresin; Yaralı ömrüme baharı müjdeledin... ​Geceyi andıran dalgalı saçlarında, Kayısı çiçeklerinden bir taç ördün umuduma. Yine düştüm hayalinin o tılsımlı kuyusuna; Ruhum sensiz, sonu yazılmamış yarım bir hikâye. Ey bakışlarında geceyi, kirpiklerinde gizemi saklayan kadın! Senin için yazdığım her şiir, ruhuma bir aşk şifası... ​Gözlerinin karası, sığındığım en derin gecem benim; Işığı ise, yolumu bulduran o tek Kutup Yıldızı. Sen göğün en uzak, en ulaşılamaz noktasında olsan da, Bu kalabalık dünyada, bu gürültülü yalnızlıkta; Bir tek senin varlığın dindiriyor içimdeki sızıyı. B...

​Yazan: Fikri Demirtaş (Eğitimci – Araştırmacı Yazar) ​Malatya’nın bereketli toprakları sadece kayısıyla değil, binlerce yıllık medeniyetlerin izleriyle de doludur. Ancak bazen bu izler, bir fidanın kökünde, bazen de bir ihmalin karanlığında kaybolup gider. Bugün sizlere, 67 yıl önce bir eğitim neferinin parmakla gösterdiği, ancak bugün üzerine toprak dökülüp unutulan bir hazineden; Roma Dönemi Mozaikli Havuzdan ve bu hazineyi Malatya’ya yeniden kazandıracak  Panoramik Kayısı Müzesi vizyonundan bahsetmek istiyorum.   ​ Bir Eğitim Şehidinin Mirası: M. Ziya Ünsel ( Adapazarı 1915-İstanbul 1972)    ​Bu hikâyenin kahramanı, 1946-1962 yılları arasında Malatya Lisesi’nde jimnastik öğretmenliği yapmış, şehre sporu ve doğayı sevdiren efsane bir isimdir: M. Ziya Ünsel. Ankara Gazi Terbiye Enstitüsü’nden mezun olduktan sonra Malatya’nın sosyal hayatına dokunan Ünsel, ilk kayak kulübünü kurmuş ve yerel gazetelerde şehrin kültürü ile ilgili gezi yazıla...