Kayıtlar

Yokluğunda Üşüyen Akşam

Resim
Yokluğunda Üşüyen Akşam akşam ağır ağır inerken göğün yüzüne, rüzgâr uzak bir ezgi gibi dolaşıyor dallarda. toprağa usulca bırakıyor kendini yapraklar, sessizlik, kendi sesini dinliyor içimde. güz serinliğiyle iç çekiyor bahçeler, dökülüyor solgun yapraklar birer birer; yalnızlığın ağırlığı tatlı bir sızı gibi çöküyor. sesin kulaklarımda çınladıkça anılarla acılar sığmıyor göğsüme. gazelin ince hışırtısı karışıyor adımlarıma, esinti senden bir nefes getiriyor; hasretinle doluyor içim, kanadı kırık kuşlar konuyor kalbime. sürmeli siyah gözlerinde güz yağmurları gibi, can suyu olup düşüyor yüreğime; yokluğunla üşüyorum bu akşam, yapraklar rüzgârda savrulurken bulutlara karışıyor düşlerim. Fikri Demirtaş  Bostanbaşı – Yeşilyurt, Malatya

Malatya’da Muşmula Ağacı

Resim
Bir başkadır sonbahar… “Ayva sarı, nar kırmızı sonbahar…” mısraında olduğu gibi şairlerin dilinde en ince, en derin anlamını bulur. Her mevsimin kendine has bir büyüsü, her dönemin insana fısıldadığı ayrı bir hikâyesi vardır. Ancak sonbahar, doğanın sessizce el etek çektiği, günlerin kısalıp rüzgârların serinlediği o vakitte insanı kendi içine çeviren en hayret verici mevsimdir. Önce dallardaki yapraklar altından birer ışığa dönüşerek sararır; ardından toprağın kucağına birer birer, nazlı ve vakur bir edayla bırakır kendini. Tam da bu çekilişin ortasında, sonbahar cömertliğini gizlemez; meyvelerini hem insana hem doğadaki tüm cana ikram eder. Her coğrafya bu bereketten kendi iklimine göre pay alır. Malatya, haklı olarak dünyanın kayısı başkenti diye anılsa da bu kadim şehrin bereketli toprakları tek bir meyveye sığmayacak kadar zengindir. Narenciye dışında neredeyse her meyvenin kök salabildiği bu topraklarda; cevizin gölgesinden ayvanın kokusuna, narın tanesinden Trabzon hurmasının ba...