Gözlerinde Kalan Ömür
Gözlerinde Kalan Ömür Tan yerinin erguvan parmakları camımda titrerken ilk cemre değil ruhumun kıyısına vuran ilk kıpırtı sensin O siyah, dalgalı saçlarında unuttum zamanın bütün düz çizgilerini her kıvrım bir kayboluş haritası geceyi sırtlanmış bir suskunluk gibi Dudaklarının kıyısına konduğunda gülüşün mevsimler diz çöker önünde bakışların değdiği yerde toprak uyanır bahara erken Gamzelerin iki küçük mabet içinde hüzün barınmaz en taze gülü orada koklarım sonra susar ömrümü usulca eksiltirim o gülüşün gölgesinde Nisan penceremde gümüş iplikler örer birazdan bir ceylan süzülür belki sokağın ıslak teninden sen de öyle sessiz yerleştin işte bir su kenarına iner gibi Sürmeli gözlerinin derin kuyularında bir serap kadar aldatıcı ve gerçek huzuru arar dururum bir kere düşersem o bakışa aklımdan geçer Mecnun'a dönmek Gönül bahçemde adın filizlenir geceyle büyür günle serpilir kalbimin ritmi isminle yazılmış eski bir bestedir şimdi göğsümde durmadan çalar Hüzün kokan ıssız ge...