Fikri Demirtaş

    Fotoğraf: Kasım Gümüş Kültür-Sanat  Bozkırın Sessiz Tanıkları: Arguvan ve Arapgir’in Gizemli 'Çikolata Tepeleri ​12 - 16 Nisan 2026... Takvimler baharın en taze günlerini fısıldarken, Malatya’nın kadim topraklarında saklı bir hazineyi; o gizemli Konik Tepeleri vizörlerimize hapsetmek için doğanın kalbine doğru iki aşamalı bir yolculuğa çıktık. ​İlk seferimizde, 12 Nisan günü öğle güneşinin tepede olduğu saatlerde  Muhasebeci ,Anadolu Ajansı Malatya Temsilcisi, dostum ve fotoğraf sanatçısı Bayram Ayhan’ın rehberliğinde; muhasebeci Özkan İşlek ile birlikte Arguvan yollarındaydık. Ancak bozkırın gerçek ruhunu, ışığın en saf haliyle yakalamak arzusu bizi yeniden yollara çağırdı. ​16 Nisan sabahı, henüz gün yeni doğarken, şafağın serinliğiyle birlikte Bayram Ayhan ile tekrar yola koyulduk. Yaklaşık 80 kilometrelik yol boyunca Yazıhan ayrımını ve Kuruçay Köprüsü’nü geride bırakırken, bu kez ışığın en verimli saatlerini kovalıyorduk. Kuruçay ...

​Kayısı Çiçeği Mevsimi Gözlerim, gözlerinin o derin sükûnetine asılı kaldı, Fırat’ın Karakaya’da durulup göl olduğu maviliğe daldım. Kıyısız bir suyun kalbinde kaybolmak gibiydi seni izlemek; Her bakışında kadim bir nehrin dinginliğiyle yıkandım. Omuzlarına bir gece gibi dökülen siyah saçların, Rüzgârın ıslığıyla savrulurken tenine; Gülümsemen geçti üzerimden, Gökyüzünden süzülüp Beydağı’na gölge düşüren bir bulut gibi Anlık, ama ömre bedel bir ferahlık bıraktı içimde. Kulaklarımda yankılanan sesin en güzel nakarattı, Bahçedeki güller bile kıskandı bu efsunu. Rüzgâr estiğinde sümbül kokulu tenin değdi burnuma; Sen, toprağa düşen ilk cemre gibi İçimdeki yaşama sevincini uyandırdın. Konuştun benimle kömür gözlüm, Uykunun o gizemli sahasında; Kuruyan bir kayısı dalından süzülen mahzun bir duduk sesi gibi Anlattın rüyalarında saklı kalan ne varsa Hasreti, acıyı, suskunluğu. Çünkü sen, durmaya yüz tutmuş yüreğimi uyandırdın, Hayatıma kayısı çiçeği saflığında bir renk kattın; Kur...

Yarım Kalan Hikâye ​Nisan yağmuru dökülüyor Malatya’ya, ince bir sızı gibi, Kayısı dalları, beyaz gelinliklerini kuşanmış bahçede. Her bir çiçek, yaprağında bir inci tanesi saklıyor; Tıpkı senin hayalin gibi, taze ve ıslak... ​Bir rüzgâr esiyor ta Beydağı’nın karlı doruklarından, Ardında Derme Suyu’nun o kadim, serin fısıltısı... Omuzlarına dökülen o simsiyah, o gür saçların; Geceyi kıskandıran bir şelale gibi akıyor zihnime. ​Sülün gibi süzülürken üzerindeki mavi elbisen denizleşiyor, Beyaz bileğindeki turkuaz taşla birleşip göğü yere indiriyor. Geceyle denizin kucaklaştığı o derin uçurum gibi; Kömür karası gözlerin, mavinin içinde hapsoluyor. ​Ceylan ürkekliğiyle bakıp, o ok kirpiklerinle; Yüreğimin tam orta yerinden vurdun beni. Artık ne yana baksam sendeyim, bakışlarının tutsağıyım; Gündüz hayalimin gölgesi, gece rüyamın kutbu oldun. ​Kavuşmak artık Kaf Dağı’nın ardında bir masal olsa da, Bahçemde açan her sümbülde senin kokunu duyacağım. Menekşelerin mahcubiyetinde, gü...