Geceye Yazılan İmkansızlık
Aklıma düştü yine o kara gözlerin...
Sürmeli bir bakış fırlattın gözlerime,
Yüreğimin küllerinde saklı korlar uyandı.
Sen, kurak yalnızlığıma sızan cansuyu...
O ürkek, o ceylan bakışların,
Siyah kirpiklerin birer ok gibi saplanır göğsüme.
Şafak rüzgârıyla uyandı
Bahçemizde açan bütün çiçekler;
Gamzelerinde filizlenen karagülün kokusunu
Sabah yeli, ömrüme bıraktı.
Bahçede gölgelere karışan süzülüşün kaldı,
Geceler boyu avunan yalnız gölgemle birlikte.
Ay ışığıyla her an uzayan,
Dokunmak istedikçe uzaklaşan,
Ufukta titreyen bir
Çöl serabı gibi...
Ben senin adını, hece hece şiirlerimin kalbine işledim.
Ne olur, gözlerini gözlerimin kıyısından ayırma...
Bak, ay ışığının şavkı vurmuş
Dalga dalga saçlarının her bir teline...
Şimdi imkânsız bir sevdanın girdabında,
Adını tutuyorum son dal gibi.
Biliyorum, bir gün çekip gideceksin;
Ben yine adını gecenin koynunda saklayacağım.
Ey ceylan bakışlım,
Senden sonra
Gece, gece olmaktan çıkacak
Ve bütün yıldızlar
Birer birer düşecek içime.
Fikri Demirtaş
4 Haziran 2026, Malatya
Yorumlar
Yorum Gönder