Fikri Demirtaş

​BİR ŞEHİT ÖĞRETMENİN VASİYETİ VE MALATYA’NIN KAYIP ROMA HAZİNESİ: "CEYLANLI MOZAİK" GÜN YÜZÜNE ÇIKMALIDIR! ​Yazan: Fikri Demirtaş (Eğitimci – Araştırmacı Yazar) ​Malatya’nın bereketli toprakları sadece kayısıyla değil, binlerce yıllık medeniyetlerin izleriyle de doludur. Ancak bazen bu izler, bir fidanın kökünde, bazen de bir ihmalin karanlığında kaybolup gider. Bugün sizlere, 67 yıl önce bir eğitim neferinin parmakla gösterdiği, ancak bugün üzerine toprak dökülüp unutulan bir hazineden; Roma Dönemi Mozaikli Havuzdan ve bu hazineyi Malatya’ya yeniden kazandıracak  Panoramik Kayısı Müzesi vizyonundan bahsetmek istiyorum.   ​ Bir Eğitim Şehidinin Mirası: M. Ziya Ünsel ( Adapazarı 1915-İstanbul 1972)    ​Bu hikâyenin kahramanı, 1946-1962 yılları arasında Malatya Lisesi’nde jimnastik öğretmenliği yapmış, şehre sporu ve doğayı sevdiren efsane bir isimdir: M. Ziya Ünsel. Ankara Gazi Terbiye Enstitüsü’nden mezun olduktan sonra Malatya’nın sosyal h...

                          Hekimhan Gümüş Pınar  PINAR: SUYUN HAFIZASI   Pınardan Akan Bereketten, Plastik Şişelerdeki Esarete ​Su, sadece hayati bir ihtiyaç değil; yeryüzünün damarlarında akan kadim bir hafıza, medeniyetlerin sessiz tanığıdır. Bugün, iklim değişikliğinin kapımızı çaldığı, küresel su krizinin bir hayalet gibi üzerimizde dolaştığı bir çağda yaşıyoruz. Her yıl 22 Mart Dünya Su Günü’nü kutlarken, aslında sadece bir günü değil, yaşamın kaynağına duyduğumuz saygıyı ve sorumluluğumuzu hatırlıyoruz. ​Ancak bu hatırlayış, bizi acı bir gerçeğin eşiğine getiriyor: Eskiden pınarların başında avuçlarımızla, toprağın serinliğini hissederek içtiğimiz o hür ve bereketli su; şimdilerde endüstriyel bir metaya dönüşerek plastik şişelerin içine hapsedildi. Suyun o özgür ve kutsal akışı, yerini raflardaki "plastik esarete" bıraktı. Kaynağına yabancılaşan modern insan için su, artık bir "pınar başı hikayes...

​Bir Bahar Sürgünü: Kayısı Çiçeği ​Sen, dallarımda açan ilk kayısı çiçeğiydin, Yeşil bir mevsime bürünmüş, tazecik... Gülümsediğinde, gamzelerinde bahar sabahları uyanırdı. Siyah saçlarını omuzlarının sessizliğine saldığında, Malatya'da değil, ruhumda kayısı çiçekleri yağardı; Beyaz bir fırtına gibi, sessiz ve ürkek. ​Vakit yeli estikçe, içimdeki buzullar çözülür, Yüreğimdeki karların altından adın çıkardı. Gözlerim yolların bitimsizliğine mühürlü, Rüzgâr, bir sırrı fısıldar gibi adını söylerdi usulca. Kulağım seste, aklım sende... Kuruyan bir kayısı dalında can bulan hüzünlü duduk sesleri, Yalnızlığımın ezgisi olup yayılırdı Barguzu'ya. ​Cemreler bir bir düştü, önce havaya, sonra toprağa, En son gelip yüreğimin soğuk duvarlarına yaslandı. Şimdi, boşlukta kalan kollarımı sarılmalar gibi bırakıyorum sana. O ceylan bakışlarının esareti, en hür olduğum yerdi benim. Her derdime derman, her yaramın merhemiydin; Konuşmazdık, sustukça derinleşirdi dünya. Sürmeli gözlerine...

Malatya’da Baharın Müjdecisi: Kar Çiçekleri Açtı 24 Şubat 2026… Gezi rotam, Malatya, Battalgazi İlçesi, Uluköy ( mahalle ). Sabah 11.00' de yola çıktık.Yol arkadaşım; emekli öğretmen, yıllar önce TEMA Vakfı Malatya temsilciliğini yürütmüş kıymetli dostum Nazmi Değirmenci. Elazığ yolunda İnönü üniversitesini geçtikten sonra Fırıncı köyünden  Adıyaman- Sincik yoluna saptık.Uluköy'ün; şehir ve ilçe merkezine uzaklığı 26 km.. rakım 1700 metre.  Uluköy, Beypınar… Bu topraklara her gelişimde hafızamda aynı yüz belirir. 2023 yılında Hakk'a yürüyen, kelebek ve çiçek fotoğraflarıyla tanınan kıymetli dostum, ünlü fotoğraf sanatçısı Hüseyin Koç ile her bahar bu bölgeye gelir, karların arasından başını uzatan kardelenlerin izini sürerdik. O, çiçeklere sadece objektiften bakmazdı; onlarla konuşur, sabırla bekler, rüzgârın dinmesini ister, ışığın en merhametli anını kollardı. “Her çiçeğin bir vakti vardır,” derdi. “Işığı aceleye getirme.”     Hüseyi...