Fikri Demirtaş

Zemheri Ayazında Bir Kar Masalı ​Dışarıda zaman durdu, bahçe mutlak bir sessizliğe mahkûm, Her yer uçsuz bucaksız, her yer kristal bir rüya... Beyaz güllerin arasında bir hayal belirdi aniden; Karanlık geceden ödünç alınmış o dalgalı siyah saçlarına, Gökyüzünün gümüş yıldızları iniyor tek tek, usulca. ​Senin o ceylan ürkekliğindeki bakışların, Bir kış yangını gibi gözlerime düştüğü an, Hafifçe eğince başını, sanki fırtınam dindi; Ruhum, bedenimden boşanıp bir kar tanesi oldu, Karıştı gitti rüzgârın o sonsuz beyaz raksına. ​Sesin, karanlığın içinden süzülen en eski ninni, Gönül teline dokunan, ürperten ve uyutan... Sessiz bir mühür gibi, içimde yakarak saklanan. Beyaz duvaklarını kuşanmış mahzun kayısı ağaçları, Seni selamlamak için eğiyorlar karlı başlarını. Ah, bir kar tanesi olsaydım keşke; Hiç erimeden, ebediyen o siyah saçlarının kıvrımında uyusaydım. Ve kışın ayazında,   mühürlü bir saadet gibi , Gonca gül dudaklarının kıyısında bir sükût gibi yatsaydım. ​Ben ...

Malatya’nın Son Kalesi: Türkşeker Malatya Şeker Fabrikası Sıradaki Kurban mı? Şeker Camii Yerinde Şeker Camii Kalmalı ​6 Şubat depremleriyle sarsılan Malatya’da, sadece binalarımızı değil, bizi biz yapan değerlerimizi de kaybetme tehlikesiyle karşı karşıyayız. Bugün Malatya için iki büyük "hafıza merkezi" ciddi bir tehdit altında: Biri şehrimizin ekonomik can damarı, üretimdeki son kalesi Türkşeker Malatya Şeker Fabrikası; diğeri ise bu toprakların manevi mührü, cemaatinin ve Fabrika kültürünün kalbi olan Şeker Camii. Şehrin yeniden inşa sürecinde, fabrikamızın akıbeti belirsizliğe itilirken, yıkılan camimizin yerine “erkek öğrenciler için Kur’an-ı Kerim Eğitim Merkezi” yapılmak üzere kullanılacağı yönündeki haber,   sadece bir imar meselesi değil, Malatya’nın tarihine ve geleceğine vurulan bir darbedir. Ekmek teknemiz olan fabrikayı kurban vermemek, secde ettiğimiz camiyi ise yerinde yaşatmak, bu şehre karşı boynumuzun borcudur. Bir şehrin gerçek zenginliği yalnı...