Kayıtlar

Yokluğunda Üşüyen Akşam

Resim
Yokluğunda Üşüyen Akşam akşam ağır ağır inerken göğün yüzüne, rüzgâr uzak bir ezgi gibi dolaşıyor dallarda. toprağa usulca bırakıyor kendini yapraklar, sessizlik, kendi sesini dinliyor içimde. güz serinliğiyle iç çekiyor bahçeler, dökülüyor solgun yapraklar birer birer; yalnızlığın ağırlığı tatlı bir sızı gibi çöküyor. sesin kulaklarımda çınladıkça anılarla acılar sığmıyor göğsüme. gazelin ince hışırtısı karışıyor adımlarıma, esinti senden bir nefes getiriyor; hasretinle doluyor içim, kanadı kırık kuşlar konuyor kalbime. sürmeli siyah gözlerinde güz yağmurları gibi, can suyu olup düşüyor yüreğime; yokluğunla üşüyorum bu akşam, yapraklar rüzgârda savrulurken bulutlara karışıyor düşlerim. Fikri Demirtaş  Bostanbaşı – Yeşilyurt, Malatya

Malatya’nın Sarı Altını: Aspuzu Bahçelerinden Sofralara Trabzon Hurması

Resim
Malatya’nın Sarı Altını: Aspuzu Bahçelerinden Sofralara Trabzon Hurması Yazı- Fotoğraf : Gezgin Öğretmen Fikri Demirtaş Malatya denince akla ilk gelen hiç şüphesiz tescilli gururumuz kayısıdır. Ancak son yıllarda bu bereketli topraklar, yeşilin ve sarının en güzel tonlarını barındıran yepyeni bir lezzete ev sahipliği yapıyor: Trabzon hurması (halk arasındaki adıyla cennet hurması veya cennet elması). İmar rantlarının gölgesinde kalan  Malatya  Yeşilyurt - Battalgazi ilçeleri  kadim Asbuzu bağ köyleri Orduzu, Çarmuzu,Yakınca (Kileyik), Bostanbaşı(Barguzu), Konak (Banazı),  Tecde, Yeşilyurt (Çırmıhtı), Gündüzbey ve Dilek’ e kadar Malatya’nın bahçeleri, artık sonbaharın sarı altın topuyla taçlanıyor. Malatya’da Bir Göç Hikayesi: Hatay’dan Battalgazi İlçesine Uzanan Yolculuk Ana vatanı Çin olan ve Türkiye’ye ilk kez 1920’lerde Fransızlar tarafından Hatay bölgesinde ("Frenk elması" veya "Fransız inciri" adıyla) tanıştırılan bu özel meyve, zamanla Anadolu’nun dört bir yan...

Kara Gözler

Resim
Kara  Gözler Aklıma düştü yine o kara gözlerin, Yüreğimin küllerinde saklı korlar uyandı. Siyah kirpiklerin birer ok gibi saplanırken, Sen kurak yalnızlığıma sızan cansuyumdun... ​ Şafak rüzgârıyla uyandı bahçede çiçekler, Gamzelerinde filizlenen o karagülün kokusu... Bahçede gölgelere karışan süzülüşün kaldı, Sabah yeli, ömrüme bıraktı... ​ Şimdi imkânsız bir sevdanın girdabındayım, Adını tutuyorum elimde son bir dal gibi... Ay ışığıyla uzayan, dokunmak istedikçe uzaklaşan, Ufukta titreyen bir çöl serabı gibi... ​ Ben senin adını hece hece kalbime işledim, Ne olur, gözlerini gözlerimin kıyısından ayırma. Bak, ay ışığının şavkı vurmuş dalga dalga, Saçlarının geceye savrulan her bir teline... ​ Şimdi imkânsız bir sevdanın girdabındayım, Adını tutuyorum elimde son bir dal gibi... Ay ışığıyla uzayan, dokunmak istedikçe uzaklaşan, Ufukta titreyen bir çöl serabı gibi... ​ Ey ceylan bakışlım, bilirsin bir gün gideceksin, Ben yine adını gecenin koynunda saklayacağım. Senden sonra gece, ge...