KAR VE SEN
Ne zaman kar yağışını seyretsem,
kalbime düşen ilk isim sensin…
Soğuk havada bile
en sıcak anımsın benim.
siyah saçlarına beyaz kelebekler konardı
ve hayran kalırdım güzelliğine…
Kış masalı gibi yürürdün karda,
ince, zarif, ceylan ürkekliğinde;
ben yalnız seni izlerdim,
ben yalnız sana yanardım.
Adını bahçemizdeki karlara yazdım kara gözlüm,
rüzgâr silse de
yüreğimden silemedi kimse seni.
Seni sevdim ilk gördüğüm an,
tek kalple değil,
kalbimde çoğalan bin sevdayla…
Senden hoşlanmak değil bu;
bu, kalbimi teslim etmek gibi.
Sürmeli gözlerinle seslen bana,
gel, tut elimden…
Yanımda olmasan da, yollar karda kaybolsa da…
seni sevmek bambaşka bir güzellik.
Sen benim dermanım,
en derin yaramsın.
Sonsuz bir özlemin içinde,
hep sana hasret kalacağım;
ve karın altında bile açan
o narin kar çiçeğimsin…
Yorumlar
Yorum Gönder