Kiraz Çiçeği Sırrı

 

Kiraz Çiçeği Sırrı

Nisan'ın etekleri indi Malatya'nın gümüşî göğüne,

Bahçeler uyanır o en narin telaşın koynunda—

Kiraz dalları bir gelinliğe bürünmüş beyazdan,

Sanki gök kubbeden boşalmış bir yıldız yağmuru,

Her biri asılı kalmış dalların en ucunda.

Ayak sesin değince toprağa, usulca,

Dallarda bir bayram şenliği, bir müjde esintisi;

Kış boyu saklanan o en mahrem tomurcuklar,

Birer sır gibi çatlar sevinçten, bembeyaz...

Gelişinle dirilir kiraz ağaçlarının her biri,

Seni karşılamak için dökülür yollarına.

Yürürken o uçucu gölgelerin arasında,

Bir ceylan ürkekliğiyle dokunursun bahara.

Kiraz çiçekleri düşer ipek saçlarına—

Geceye serpilmiş Samanyolu gibi parlar her telin.

Ay ışığı o kara gözlerinin derinliğine sızdığında,

Zaman durur; yalnızca kalbin o sessiz aksisedası kalır.

Derken, rüzgârın avucunda bir Mey duduk sesi,

Kiraz ağacının özünden oyulmuş o yanık makam—

Ayrılığa değil, kavuşmanın o ağır sızısına yanar.

Bir meltem eser peşinden, aşk kokulu;

Kokun yayılır bahçeye, çiçeklerin rayihasına karışır.

Sanki tabiat seninle soluk alır o an.

Uzanıp dokunabilmek o dalga dalga saçlarına,

Parmak uçlarımda fırtınalar koparmak...

Yüreğim, kafesinde çırpınan dertli bir kuş misali;

Suskun, ama en gür şarkısını söyler sana.

Kiraz dudaklarının susuzluğu çökmüşken ruhuma,

Sen, ömrümün en gizemli sırrı, en beyaz gerçeğisin.

 Fikri Demirtaş

25 Nisan 2026

Bostanbaşı- Yeşilyurt,  Malatya