Bir Reyhan Esintisiydi Gözlerin
Reyhan Esintisiydi Gözlerin
Yürüyor Beydağı'nın göğsünden hüzünlü bulutlar,
Reyhan moruna boyanmış, mahmur bir gökyüzünde...
Aspuzu bağlarında gezer ruhum,
Bir düş müydü sen, yoksa gerçeğin ta kendisi?
Ceylan gözlerinde bir nur pınarı,
Bakışınla eridi kalbim, savruldu diyar diyar.
Ürkek bir kuş gibi çırpınır yorgun yüreğim,
Kanat çırpar menzilsiz, kara gözlerinin ufkunda bulur kendini.
Bahçede reyhan toplarken, elim titrer,
Her yaprağı bir anın, bir hatıranın izi.
Dokunur tenime gizlice; her nefeste, her zerrede sen...
Kendi ellerimle büyüttüm bağrımda o mor yaprakları,
Sırf senin parmakların dokunsun, tenin değsin diye.
Sen toplarken reyhanları, süzüldü sevdan avuçlarıma;
Kaynattın aşkın ateşiyle, şifalı bir şerbet eyledin içime.
Mor iksirin şerbeti sızdı mühürlü dudaklarımdan,
Damla damla değil, aşkın ummanları aktı ruhuma.
Her zerrem senle doldu, mest oldum benliğimden,
Bir ömürlük sevdamsın, reyhan kokulum.
Mavi kelebek kanatlarından süzülen o zarafet,
Bir ipek şal gibi narin omuzlarında salınır.
Saçların rüzgârla savrulur, reyhanla karışır,
Her teline şiir düşmüş, her nefesine aşk.
Pembe dudağından bir fısıltı yayılır:
"Sen ruhuma reyhan ferahlığı düşürdün."
Bu aşkın sırrı gözlerde saklı kalacak,
Barguzu'da bahçemizde başlayan bir büyülü roman...
Sonsuzluğa uzanan bir sevda ağı...
Gönlümün reyhan kokulu masalı,
Zamanı eriten o asil hatıranla içimde bir ömür solmazsın.
5 Temmuz 2026
Yorumlar
Yorum Gönder